مجموعه سیم فلومتر بیتا

920.000 تومان

سنسور فلومتر بیتا یک قطعه مهم در پکیج‌ است که وظیفه اصلی آن تشخیص جریان آب گرم مصرفی و ارسال سیگنال به برد اصلی دستگاه برای روشن شدن در حالت آب گرم مصرفی است. این سنسور معمولاً در مسیر آب سرد ورودی به مبدل ثانویه قرار می‌گیرد و با تشخیص حرکت توربین یا پروانه فلومتر، به برد دستگاه اعلام می‌کند که آب گرم باز شده است. 

فلومتر و فلوسوییچ دو قطعه حیاتی و مکمل در سیستم‌های پکیج‌های دیواری هستند که نقش مهمی در کنترل و ایمنی جریان آب دارند و به عملکرد صحیح دستگاه کمک می‌کنند.
فلومتر در واقع وسیله‌ای است که میزان جریان آب در مدار گرمایش یا آب گرم مصرفی را اندازه‌گیری می‌کند. این قطعه به‌صورت دقیق سرعت و حجم آب عبوری را ثبت می‌کند و اطلاعات آن برای کنترل عملکرد پکیج بسیار حیاتی است. با استفاده از فلومتر، سیستم می‌تواند بفهمد که آیا جریان آب در حد مناسب برقرار است یا خیر. این اطلاعات به برد الکترونیکی ارسال شده و در صورت کم بودن یا قطع جریان آب، دستگاه به‌صورت خودکار روشن یا خاموش می‌شود تا از آسیب رسیدن به قطعات داخلی جلوگیری شود. فلومتر معمولاً از جنس پلاستیک مقاوم یا فلز ساخته شده و دارای بخش‌هایی است که با عبور آب چرخش یا حرکت مکانیکی ایجاد می‌کند که این حرکت توسط سنسورها ثبت می‌شود.
فلوسوییچ یا کلید جریان آب، قطعه‌ای است که به صورت الکتریکی جریان آب را تشخیص می‌دهد و در واقع نقش کلیدی در سیستم ایمنی پکیج ایفا می‌کند. وقتی آب به اندازه کافی در مدار پکیج جریان داشته باشد، فلوسوییچ فعال شده و سیگنال شروع به کار دستگاه را به برد می‌فرستد. در غیر این صورت، اگر جریان آب قطع یا بسیار کم شود، فلوسوییچ اجازه روشن شدن پکیج را نمی‌دهد تا از خطراتی مانند خشک‌کار شدن پمپ، داغ شدن بیش از حد مبدل حرارتی و سایر قطعات جلوگیری شود. ساختار فلوسوییچ شامل یک تیغه یا قطعه متحرک است که با عبور آب جابه‌جا می‌شود و این تغییر وضعیت باعث ایجاد یا قطع جریان الکتریکی در مدار می‌شود.
به طور خلاصه، فلومتر بیشتر نقش اندازه‌گیری و گزارش دقیق جریان آب را دارد، در حالی که فلوسوییچ به عنوان یک کلید ایمنی عمل می‌کند که تنها در صورت وجود جریان مناسب اجازه عملکرد پکیج را صادر می‌کند. هماهنگی بین این دو قطعه باعث می‌شود دستگاه با اطمینان و امنیت کامل کار کند و از بروز مشکلات جدی جلوگیری شود. بدون این دو قطعه، سیستم پکیج نمی‌تواند عملکرد بهینه و ایمنی لازم را حفظ کند و احتمال خرابی و آسیب‌های جدی افزایش می‌یابد.